Thumbnail

ანდერსონ ფექი ამ ალბომში 1990-იანი წლების კალიფორნიული საუნდის თანამედროვე ვერსიას გვთავაზობს. მას შეგვიძლია 21-ე საუკუნის ჯი-ფანკი ვუწოდოთ, რომელიც განგსტერულ თემატიკას დიდ ყურადღებას აღარ უთმობს და სანაცვლოდ მუსიკალურ მრავალფეროვნებას გვთავაზობს. ამ ყველაფერს კი ხელი დოქტორ დრემ შეუწყო, რომელიც პროექტის აღმასრულებელი პროდიუსერია.

Oxnard-ში ფექი კიდევ ერთხელ ამტკიცებს, რომ ის ჟანრის ერთ-ერთი ყველაზე ქარიზმატული წარმომადგენელია. მრავალმხრივი ნიჭით დაჯილდოებულ მუსიკოსს თანაბარი წარმატებით შეუძლია იმღეროს, წაიკითხოს რეჩიტატივი და დაუკრას დასარტყამ ინსტრუმენტებზე. სწორედ ასე ქმნის არტისტი განსხვავებულ და ხშირად ურთიერთსაპირისპირო ემოციების ნაზავს, რომელიც ამ სტუდიური ნამუშევრისთვისაა დამახასიათებელი. 

ალბომი მუსიკალურადაც საკმაოდ მდიდარია. მასში შემავალი კომპოზიციების ინსტრუმენტალი კომპლექსური და ინტენსიურია, მაგრამ ასეთი, ერთი შეხედვით, გადატვირთული ჟღერადობის მიუხედავად, ანდერსონი მაინც ახერხებს საკუთარი ვოკალური შესაძლებლობების სრულად წარმოჩენას. ჩანაწერის პირველი ტრეკები ლოს ანჯელესური ფანკით საზრდოობს, თუმცა, თანდათან ფექი დოქტორ დრესთვის დამახასიათებელ ჰიტ ბითებზე გადადის და სიმღერის ნაცვლად უკვე სრულფასოვან რეჩიტატივებს გვთავაზობს. 

ფანკისა და რეპის გადაკვეთაზე შექმნილი Oxnard, შესაძლოა, არ არის ამ უნიჭიერესი არტისტის საუკეთესო ნამუშევარი, მაგრამ ის უდაოდ წლის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ჩანაწერია. 

გაზიარება

კომენტარები

ბოლოს დამატებული